DWANG

Dwang | Dwangneurose | OCD

Toch maar even checken of het gas wel uit is, de deur op slot is, het licht controleren. ‘Tig keer je handen wassen. Angst dat je iemand iets aan gaat doen, dat je dingen stuk zult maken. Zich herhalende, vaak zeer beangstigende beelden, gedachten, woorden komen doorlopend terug in je hoofd en je bezweert ze door dwangmatig handelingen uit te voeren of te herhalen. Dat is jouw controle want zo moet je jezelf in de hand zien te houden: controle handhaven over alles, iedereen, overal, altijd. Het lukt je aardig. Hoewel je alleen die dwang niet weet te controleren, lijkt de rest je aardig goed af te gaan.

Toch weet je beter: die repeterende handelingen of gedachten voelen aan als een gevangenis. Wat een eenzaamheid! En om in alle vrijheid, zonder dat iemand het ziet dus, je dwang te kunnen doen, trek je je bovendien meer en meer terug uit het sociale leven. De schaamte zorgt ervoor dat je het niet deelt met anderen. Tegelijk voel je dagelijks die enorme eenzaamheid, onrust en het gevecht tegen je neigingen en ‘hoe het hoort’.

Dwanghandelingen en –gedachten komen in vele gradaties maar roepen altijd veel schuld en schaamte op. Schuld en schaamte zijn enorm belastend. Je dwang neemt steeds meer tijd en ruimte in beslag – ondertussen wil je voor de buitenwereld gewoon functioneren. Het is een doorlopend, eenzaam gevecht dat je levert.

Binnen het Alexander Concept krijg je de sleutel aangereikt om je eeuwige gedachtestroom te stoppen en in goede banen te leiden. Zo word jij regisseur over je eigen gedachten en handelingen. Eindelijk komt je geest tot rust, wat een zegen! En wat zul je een tijd overhouden om al die dingen te doen die je jezelf al die tijd hebt ontzegd..!

Lees onderstaand een aantal persoonlijke ervaringen.

“Nu zes weken na de training ben ik de hele dag ontspannen. Handen wassen is alleen nodig voor hygiëne.”

Nu zes weken na de training ben ik de hele dag ontspannen. Handen wassen is alleen nodig voor hygiëne.

Sinds 2001 begonnen zich bij mij klachten te ontwikkelen. In juni van dat jaar kwam een collega om bij een verkeersongeval en omdat mijn zus in 1990 is overleden kwam dat alles weer boven. Er ontstonden allerlei klachten als angst en paniek stoornis, hyperventilatie en vermoeidheid. Deze vermoeidheid had ik wel vaker maar ik dacht dat dit kwam omdat ik te laat naar bed ging.

Later dat jaar raakte ik overspannen en heb bijna een jaar thuis gezeten. Dit is nog twee maal gebeurd en telkens werden mijn klachten erger. Ook kwamen er steeds meer klachten bij zoals slapeloosheid, heel veel spanning, overgevoeligheid voor licht en geluid en ook de vermoeidheid nam steeds meer toe. Gelukkig kon ik nog wel sporten wat ik dan ook veel deed, dit gaf mij nog wat energie.

Wat ik ook bemerkte is dat ik steeds meer dingen dwangmatig ging doen zoals altijd via dezelfde kant van de tafel moeten lopen, bij binnenkomst in de keuken eerst mijn stoel aanraken en als ik dat vergat ook daadwerkelijk terug gaan en het alsnog doen. Als ik mijn sleutels in de auto legde via de linker deur dan moest ik ze ook weer via die deur meenemen, pakte ik ze via de rechter deur om bijvoorbeeld de garage te openen en legde ik ze terug via de linker, dan moest dat ook gecorrigeerd worden. Ik stapte dan ook daadwerkelijk uit om ze weer via de andere deur in het dashboardkastje te leggen. Meerdere keren per dag moest ik mijn handen wassen alvorens iets anders te doen.

Ik ben meerdere malen bij de huisarts geweest die mij behandelde met medicijnen en doorverwees naar een psycholoog. Dit alles had niet het gewenste effect en de laatste maal dat ik bij hem was zei hij dat ik het maar rustig aan moest gaan doen.

Via een goede vriend kwam ik bij Ander Leven terecht, hij had dit van een collega wiens vrouw deze training het Alexander Concept gevolgd heeft. Het duurde nog wel even voordat ik mij hiervoor openstelde; hij heeft het mij dan ook twee maal aangereikt. Na deze tweede maal ben ik mij in dit concept gaan verdiepen en kwamen er meteen vragen op zoals: werkt dit wel en hoe moet dat in een groep met vreemde mensen voor drie dagen e.d. Na verloop van tijd beluisterde ik het radio-interview op de site en zei ik tegen mezelf: “Frits dit gaat over mij” en wist ik: dit wil ik doen!

Na telefonisch contact met Jaap en een intakegesprek ben ik aangenomen voor de training en na een eerste sessie bij Helga, wist ik: dit gaat werken en ben ik zeer ontspannen naar huis gereden. Ik heb mij helemaal opengesteld en alle twijfel overboord gezet.

Tijdens de training gebeuren er mooie dingen. Ik sliep na de eerste trainingsdag bijna de hele nacht door, iets wat mij al lang niet meer overkomen is. En die vreemde mensen bleken hele fijne mensen te zijn en ook bij hen zag ik deze mooie dingen gebeuren.

Nu zes weken na de training ben ik de hele dag ontspannen. Doe ik dingen veel gemakkelijker (ik was nogal perfectionistisch), de overgevoeligheid is verdwenen en ik slaap weer goed. Kortom, ik heb weer energie en over OCD kan ik kort zijn; ik kan dingen weer doen zoals het uitkomt. Dwangmatig dingen doen is niet meer aan de orde, ik kan aan beide kanten langs de tafel lopen en die stoel blijft er toch wel staan. Handen wassen is alleen nodig voor hygiëne. Ook voelt het niet vreemd meer als ik dingen anders doe dan ik dat eerst gewend was en het dwangmatig moest. Dit alles maakt het leven veel gemakkelijker en aangenamer. Mocht het toch even wat minder gaan dan voer ik het AC-Proces uit wat goed werkt. Kortom ik heb weer plezier in het leven en geniet met volle teugen.

7 maanden na de training 
Nu zeven maanden na de training kan ik met recht zeggen het dat voor mij een topjaar is. Een topjaar in de zin het gaat fantastisch met mij, ik geniet van alles om mij heen. Er is inmiddels al zoveel veranderd en door de handvatten die ik door deze training gekregen heb ben ik zelf in staat dingen te veranderen, wat me voorheen niet lukte.

Steeds vaker hoor ik van diverse mensen “Frits je bent een sympathiek persoon, zo open, zo fijn in de omgang”, en dan te bedenken dat men mij eerst een moeilijk persoon noemde, iemand met gebruiksaanwijzing. De omgang met andere mensen gaat als vanzelf, praten gaat vanzelf, ik ben assertief en alles gaat makkelijker Vermoeidheid en overgevoeligheid zijn geheel verdwenen. Natuurlijk loop ik tegen dingen aan die mij stress en spanning geven, in zo’n geval pas ik het AC-proces toe waardoor de stressrespons stopt en ik wederom ontspannen ben. De keren dat ik het AC-Proces toepas wisselen nog wel eens, soms een aantal dagen achter elkaar 1 of meerdere keren en soms een week of langer niet.

De gedachten die mij dwangmatig dingen lieten doen zijn geheel verdwenen. Wat is het toch fijn dat ik dingen kan doen zoals ze komen en niet telkens hoef te onthouden aan welke kant van de tafel ik langs gelopen ben, of telkens weer opnieuw alles moet controleren, veel handen wassen ed. Ook hoef ik mij nergens meer voor te schamen en dingen stiekem te doen zodat anderen niets van mijn OCD merken. Ik kan er nu over praten met mensen in mijn omgeving die toch wel wat verbaasd op mijn verhaal reageren.

Het is fijn dat het nu zo gaat, het bespaart enorm veel tijd die ik kan gebruiken voor leuke dingen, om te genieten met volle teugen. Als ik af en toe even terug denk aan hoe het was in vergelijking met hoe mijn leven er nu uitziet kan ik niets anders dan dankbaar zijn, dankbaar dat dit op mijn pad is gekomen.

Groetjes, Frits

Ps. Mocht je naar aanleiding van mijn verhaal vragen hebben, vraag dan gerust Ander Leven om mijn telefoonnummer of e-mail adres.