ME/CVS

ME-CVS | Chronische vermoeidheid | Energiegebrek

Geen poot meer kunnen verzetten, Moe. Hondsmoe. Doorlopend behoefte aan rust; ’s ochtends je bed niet uit kunnen komen hoe graag je dat ook wilt, en ’s middags móet je echt even rusten. ’s Avonds red je het net tot de kinderen naar bed zijn; meestal ga je rond die tijd zelf ook weer naar bed. Elke dag is een opgave. Op visite gaan of bezoek ontvangen is een ramp. Kleuren, geuren, geluiden, andere mensen zijn je snel teveel. Je wereld wordt kleiner en kleiner. Je wilt zo graag, maar je kunt eenvoudigweg niet meer. Het lijkt je heerlijk om een wandeling te maken maar van het idee alleen al raak je uitgeput. Zelfs de trap op gaan om je slaapkamer op te zoeken lijkt een onmogelijke inspanning. Je hebt er de energie niet voor.

Je voelt je misschien miskend omdat de omgeving maar niet lijkt te snappen hoe ziek je bent. Je arts of behandelaar heeft gezegd dat je er maar mee moet leren leven. Je omgeving roept dat je je er maar overheen moet zetten. We zijn immers allemaal wel eens moe. Maar niemand snapt hoe moe jij bent: moe tot in je botten.

Hoe zou het voor je zijn om dit energieverlies te stoppen! Om weer heerlijk op vakantie te kunnen gaan of zorgeloos iemand te kunnen bezoeken. Met het Alexander Concept krijg je handvatten die je weer volledig energiek maken. Waardoor de energie weer door je heen stroomt, stralend als de zon. Dat voelt alsof je je leven weer terug hebt: je vrijheid om te doen waar je hart naar uitgaat!

Lees onderstaand een aantal persoonlijke ervaringen.

“Het is bijna niet te geloven maar het is echt waar: ik ben volledig hersteld! De continue stress, die blijkbaar in mijn systeem zat, is weg. En ik weet ook hoe ik die weg kan houden.”

Voordat ik de training het Alexander Concept ging doen, had ik al veel gedaan aan therapieën en behandelingen. Ik wilde zo graag van de chronische vermoeidheid af!

Ik moest altijd opletten dat ik niet teveel deed, en af en toe stortte ik finaal in. Dan was ik helemaal uitgeput en dat kon jaren duren. Bij elkaar opgeteld zijn de periodes van uitputting 10 jaar van mijn leven, waarin ik op de bank lag of in bed en vrijwel niets aan prikkels kon verdragen. Ik krabbelde op een of andere manier steeds weer op. Hoe dat kwam, wist ik niet precies. Tijdens de laatste periode van chronische vermoeidheid ontdekte ik de training van Ashok Gupta. Daar had ik veel baat bij. Toch bleef er een angst om weer in te storten, want blijkbaar deed ik iets verkeerd waardoor dat steeds gebeurde. Dus ik bleef voorzichtig, durfde niet vrijuit te leven en te werken. Daarnaast had ik een intolerantie voor gluten en lactose en kon weinig fructose verdragen. Ik slikte jarenlang dagelijks supplementen, waaronder l-carnitine.

Toen hoorde ik over de training bij Ander Leven en ik dacht: ik waag het erop. Hopelijk helpt me dit van het laatste ‘energielek’ af.

Mijn verwachtingen zijn meer dan waar gemaakt. Het is bijna niet te geloven maar het is echt waar: ik ben volledig hersteld! De continue stress die blijkbaar in mijn systeem zat, is weg. En ik weet ook hoe ik die weg kan houden. Meteen na de training ben ik normaal gaan eten, dus inclusief gluten en lactose. En dat gaat helemaal goed. Ik heb geen supplementen meer genomen. Ik word ’s morgens fit wakker. En ik merk nog meer: ik hoef niet meer steeds alleen te zijn om ‘op te laden’. Mensen zeggen nu vaak dat ik er zo goed uit zie en dat is ook zo: mijn gezicht is ontspannen en blij. Ik geniet enorm van dit nieuwe ‘andere’ leven. Het is misschien een rare uitdrukking, maar zo verwoord ik de training het beste: ik voel me eindelijk helemaal lekker in mezelf zitten.

Desiree

“Voordat ik bij Ander Leven kwam zat ik in scootmobiel en de rolstoel was mee naar de training. Na een week heb ik de scootmobiel op laten halen door de gemeente en de rolstoel staat op zolder.”

Als je voor het eerst hoort van Ander Leven heb je waarschijnlijk net als ik al vele andere dingen geprobeerd om jezelf beter te voelen. Ikzelf heb jarenlang in het reguliere en alternatieve circuit rondgelopen maar niks hielp echt afdoende. Toen ik op de website van Ander Leven kwam was ik aanvankelijk erg sceptisch over al die positieve verhalen. Nadat ik iemand had gesproken die de training ook daadwerkelijk gevolgd had wist ik zeker dat ik dit wilde gaan doen.

Ik kwam bij Ander Leven voor ME/CVS. Voordat ik bij Ander Leven kwam zat ik in scootmobiel en de rolstoel was mee naar de training. Na een week heb ik de scootmobiel op laten halen door de gemeente en de rolstoel staat op zolder.

Ik was van te voren heel bang of ik het vol zou houden. Ik lag namelijk heel de dag plat… Wees daar niet bang voor… jij houdt het ook vol. Neem dat maar van mij aan.

Wat ik nog wel mee wil geven is dat je beseft dat het een training is. Het is niet klaar na die 3 dagen. Je krijgt fantastische tools in handen maar je moet het wel zelf doen. Zie het als autorijden. Je leert het pas echt goed als je het veel doet. Ik snap heel goed dat er twijfel is om weer iets nieuws te proberen en ja, het is een hoop geld. Ik kan oprecht zeggen dat het mijn beste investering ooit is geweest.

Verder zou ik met nadruk willen adviseren om je partner mee te nemen. Het is zo waardevol. Je krijgt deze dagen zoveel informatie dat het heel lastig is om dit over te brengen. Eenmaal thuis sta je nog sterker met een partner die weet waar je het over hebt.

De trainers geven de training met enorm veel passie, zorg en aandacht. Ik gun iedereen de kennis, de verbinding, het vertrouwen en de verbeteringen die ik heb mogen ervaren. Ik zou zeggen….gun jezelf deze geweldige ervaring!!

Judith

“De training volgens het Alexander Concept is het mooiste cadeau wat ik ooit heb gekregen.”

Als elfjarige puber ging ik met een veel te grote tas tot op mijn knieën en een splinternieuwe fiets de middelbare school tegemoet. Ik barstte van de energie, levensvreugd en ik genoot van iedere dag. Langzaam maar zeker werd het fietsen zwaarder en zwaarder, alsof mijn remmen blokkeerden, alsof mijn school iedere week een kilometer verder verwijderd was. Ik werd minder enthousiast en sloot me af van de buitenwereld om maar bezig te zijn met de vloedgolf aan negatieve gedachten die zich meester van mij maakten. Paniek om het minste geringste, gebrek aan concentratie, gebrek aan zelfvertrouwen. Ach, een puber doet wel vaker moeilijk, had ik mij aangeleerd, niks geks!

Maar na verloop van tijd kwam er geen verbetering in. Sterker nog, het werd alsmaar erger. Inmiddels was ik de puberstage wel voorbij, voor zover je dit zelf kunt beoordelen. Maar alsnog geen verbetering. Door mijn gebrek aan energie en levenslust kreeg ik lak aan alles. Zo ook aan mezelf. Ik vond het allemaal wel best zo. Maar mijn ouders niet, gelukkig!

Ik werd van hot naar her gesleept, homeopathisch middel hier, massage daar. Het hielp allemaal wel, maar vaak viel ik al snel terug in de staat van een slappe dweil.

Jaren gingen voorbij met flinke schommelingen. Soms ging het goed, soms wat minder. Totdat mijn ouders voor de zoveelste keer met een suggestie kwamen; ik kreeg een dag voor mijn verjaardag een training cadeau die mij echt zou kunnen helpen. Ja hoor…

De training volgens het Alexander Concept is het mooiste cadeau wat ik ooit heb gekregen:

Problemen aanpakken, met vrienden afspreken, het huishouden. Alles komt terug, en zo snel! Ik huppel weer fluitend door het leven!

  • Fietsen gaat vanzelf; mijn remmen zijn weer ‘gemaakt’ en mijn school blijft netjes op zijn plek staan
  • Concentreren gaat vanzelf
  • Opstaan gaat vanzelf
  • Sociaal en gezellig doen gaat vanzelf
  • Vrolijk zijn gaat vanzelf, en dan ben je het pas écht
  • En ga zo maar door

Nou helemaal vanzelf niet. De training vraagt veel van je oude patronen overboord te gooien. En je moet hier met name ná de training actief mee bezig zijn. Maar dit alles valt in het niet bij wat je ervoor terug krijgt. De training was het de volle 100% waard. Ik heb mijzelf en mijn leuke leventje terug!

Jordi

“Wat de drie dagen mij hebben gegeven is echt een ANDER LEVEN. Ik geniet weer van alles wat ik vroeger ook deed en van meer!

Ik zal me eerst voorstellen hoe ik vroeger was: Een spontane, leuke, maar vooral drukke meid. Ik deed het liefst 10 dingen tegelijk terwijl ik stiekem wel wist dat ik er eigenlijk maar 5 kon doen. Hoe ik het deed, deed ik het, ik kreeg de 10 altijd voor elkaar.

Vanaf mijn vijftiende werd ik eigenlijk steeds vaker moe. Dat was logisch, want ik deed dan ook heel veel. Dus op mijn vrije dagen vond ik het heerlijk dat ik de hele dag in bed kon luieren. Ik ben van mezelf een knokker en ging dus jaren door. Werk, privé, school, sociaal, alles en iedereen wilde ik maar tevreden houden en deed dat ook.

Na een paar jaar, rond mijn negentiende, kreeg ik steeds vaker last van mijn darmen en dit beheerste mijn leven behoorlijk. Conclusie, na lang zoeken, was een prikkelbare darm, waar ik nooit meer vanaf zou komen. Leer er maar mee leven! Ik die niet opgaf, ging aan een zwaar dieet: biologisch, geen suikers, geen gist, geen zuivel, er bleef dus weinig over. Het ging gelukkig beter en ik kon er weer tegen aan. Wel werd het moe zijn langzaam steeds meer. Ik vond het fijn om een middagdutje te doen of lekker vroeg naar bed te gaan, al kon ik dan de nachten niet goed slapen. Ik gaf de schuld aan overdag slapen, terwijl het moest want ik kon mijn ogen dan niet open houden…

Daar kwam nog iets om de hoek: een depressie! Dit had ik nooit van mezelf verwacht, ik die alles aankon, werd flink depressief. Ik zag het allemaal niet meer zitten en wilde niet zo verder. Ik ben therapieën gaan volgen, heb medicijnen gehad en ben er weer uit gekomen. Dit heeft me erg veranderd: ik deed het wat rustiger aan en koos wat meer voor mezelf.

Ondanks dat ik meer voor mezelf koos ging het langzaam slechter en slechter… Ik was één keer in de maand wel ziek, was eindeloos moe en sliep geen nacht meer goed. Dokters hebben me op de kop gezet, zijn wat infecties tegen gekomen die mij erg ziek maakten, dat was dus de verklaring van alles dacht ik.

Maar ik bleef moe, kon niks meer en na anderhalf jaar echt altijd maar ziek zijn trok ik het niet meer. De conclusie was ME/CVS. Ik dacht echt: mijn leven is voorbij! Ik was 28 jaar, kon alleen maar slapen en niks doen. Dit wilde ik niet meer.

Toen kwam ANDER LEVEN in mijn leven. Ik dacht dit kan niet! Met twijfels en toch vol overtuiging ben ik er voor gegaan. Wat de drie dagen mij hebben gegeven is echt een ANDER LEVEN.

Ik mag mij weer opnieuw voorstellen: Valerie Courbois 28 jaar. Een spontane, leuke en vooral drukke vrouw. Met alle energie van de wereld. Met kennis over mijn lichaam en geest en controle over mezelf.

Ik voel me rijk, ben heel simpel gelukkig, en hou van het leven. Dit is mijn leven! Ik geniet weer van alles wat ik vroeger ook deed en van meer!

Ik ervaar het als mijn tweede geboorte!

Valerie