Dertien jaar geleden eindigde er voor mij een baan met een burnout – dat was althans het woord dat ik eraan gaf, bij gebrek aan beter. Ik wist ergens wel dat het niet had gelegen aan de hoeveelheid werk die ik had verzet, maar aan de manier waarop ik bezig geweest was. Maar ik kon daar niet de vingers achter krijgen. Na een periode van niets-doen, begon ik geleidelijk aan weer te werken. Maar ik ben nooit meer ‘de oude’ geworden. Ik zou zeggen dat ik bleef steken op zo’n 50% en ik heb dan ook geen fulltime baan meer gehad. Ik lette erop dat ik mijn werkzaamheden goed doseerde, waardoor ik er goed mee om kon gaan en het eigenlijk ‘redelijk goed’ ging. Maar ik was mij altijd bewust dat ik maar de helft van mijn energie ter beschikking had. Ik was nooit uitgerust wanneer ik opstond, ging vaak gedurende de dag een uur rusten en voelde mij vaak suf en duf.

Toen mijn dochter mij vertelde over Wies, die na de training van de chronische vermoeidheid af was waar zij negen jaar last van gehad had, was mijn interesse voor Ander Leven gewekt. Ik bezocht de website en herkende daar veel van de beschreven symptomen. Nadat ik eenmaal het idee gekregen had, dat er iets aan mijn vermoeidheid te doen was – anders dan al die andere dingen die ik in de loop van de tijd al geprobeerd had – ging ik verder op zoek. Ik vond ook wel alternatieven, maar de ‘klik’ met Ander Leven was het sterkst. Aangezien de eerstvolgende training vrij spoedig zou plaatsvinden, moest ik snel een besluit nemen, hetgeen ik deed. Ik zou ook iedereen aanraden om, als er eenmaal de ‘klik’ is, het besluit niet uit te stellen.

Na de diverse verhalen op de website gelezen te hebben en na het kort daarna plaatsvindende intake gesprek was het mij ook duidelijk dat mijn ‘probleem’ van oudere datum was dan 13 jaar geleden. Gedurende mijn hele arbeidzame leven werden periodes van energiek en intens werken onderbroken door fases van ‘overwerktheid’, Ik kon er geen andere naam aan geven, maar ook toen al was ik mij ergens wel bewust dat er iets anders aan de hand was dan alleen maar het effect van hard werken. In mijn manier van werken was er altijd een onderliggende spanning en geagiteerdheid. Veelal kon ik dat onder controle houden of camoufleren, maar regelmatig kwam dat als agitatie of irritatie naar buiten – bepaald niet tot iedereens genoegen. Uiteindelijk realiseerde ik mij dat de basis van de spanning en de gevolgen daarvan lag in een ver verleden, op 16 / 17 jarige leeftijd. Dat is nooit opgelost geweest en latere spanningsvolle ervaringen hebben daarop verder ‘voortgebouwd’.

Ik ben nu 10 dagen na de training en dit is op dit moment mijn commentaar: De training is fenomenaal. Ik ben onder de indruk van, en geraakt door de professionaliteit, de zorg en zorgvuldigheid, de dosering, en de sfeer. Het voorgeschotelde materiaal is helder en blijkt uiteindelijk – na de nodige ‘kliks’ in het brein – vanzelfsprekend. De effecten voor sommigen onder de zes deelnemers, die je als de ‘ergere gevallen’ zou kunnen omschrijven, waren opzienbarend en verheugend.

Ik ervaar dat alle elementen van de training een duidelijke functie hebben: het gedachtegoed dat tijdens het weekend gepresenteerd wordt en de beknopte handouts die je daarvan mee krijgt fungeren als een uitstekende reminder. De cd de je meekrijgt, die ik als een juweeltje zou willen omschrijven, en die het mogelijk maakt dat je thuis in beknopt bestek de training of onderdelen daarvan nog weer eens doormaakt; en ten slotte de nazorg, bestaande uit de telefonische contacten (waarvan ik er nu één achter de rug heb) en de supervisiemiddag die zes weken na de training plaatsvindt. De zorg strekt zich uit tot een jaar ná de training. Dat vind ik echt ongelooflijk. Om het eens op z’n Hollands te zeggen: je krijgt echt waar voor je geld.

Wat de effecten van de training voor mij zelf betreft: het gaat bij mij meer in kleinere stappen dan wat ik bij sommige deelnemers gedurende de training zag. Maar ze zijn merkbaar en duidelijk, en geven vertrouwen op nog meer positief effect. Ik heb meer energie en sta ’s ochtends fitter op. Ik heb een helderder hoofd en ik ben duidelijker in mijn handelen. En na de aansporing om dingen eens anders te doen, ben ik daadwerkelijk en energiek begonnen om behoorlijk ingrijpende veranderingen aan te brengen in mijn woonkamer om deze tot ‘mijn plek’ te maken.

Dat klinkt misschien niet als zo opzienbarend. Maar al 30 jaar woon ik in twee opeenvolgende huizen, die ik verbouwde en aanpaste. Maar ik slaagde er nooit in om het karwei af te maken door ook de woonkamer te verbouwen en tot mijn eigen comfortabele plek te maken. Steeds waren er argumenten om dat niet te doen: drukte in mijn werk, hoop op toekomstige veranderingen waarvoor ik op dat moment geen tijd of geen geld had en laatstelijk het besluit om het huis te verkopen, wat op dit moment ook niet echt lukt. Dat ik nu daadwerkelijk begonnen ben en ook in grote lijnen weet hoe ik het wil hebben, ervaar ik echt als een ‘doorbraak’.

Met grote dankbaarheid aan het Leven, dat Helga en Jaap op mijn pad bracht.

Adriaan