Ik wil graag een beeld geven van de veranderingen die het toepassen van het Alexander Concept op mijn leven teweeg brengt.

Ik was niet ziek en functioneerde voor de buitenwereld best normaal. Maar ik leefde vanuit een precieze dosering; werk, afspraakjes met wie dan ook of samenzijn met vrienden, in de stad met mijn dochter winkelen, sporten, werken in de tuin, bij alles, echt alles moest ik goed oppassen of het niet teveel zou worden. Of ik het aan zou kunnen en er voldoende tijd en ruimte over kon blijven om met mezelf te zijn, te reguleren, te verwerken en bij te komen van de belevenissen of activiteiten.

Ik moest regelmatig ondanks mijn time-management afspraken afzeggen of de rem erop zetten omdat ik het niet ‘trok’. Dan zag ik er teveel tegenop en voelde het als een verplichting en een druk ook als het iets leuks, fijns of inspirerends was.

Stress, moe, geen overzicht, gevoel van ruimte-en tijd gebrek, het niet aankunnen, vooral tot rust willen komen en daar goed voor moeten zorgen was voor mij dagelijkse kost. Wanneer mijn agenda naar mijn zin te vol zat, sliep ik slecht en gespannen. Meestal dus wel een paar nachten in de week.

Ik zag de wereld en hoe het leven op me afkwam als een grote golf waar ik maar net met mijn koppie, met precies beleid, bovenuit kon blijven.

Ik kan door het toepassen van het Alexander concept mijn chronische stress tot rust brengen.

Ik heb geleerd op een liefdevolle, duidelijke en zeer steunende wijze mijn denken en mijn lijf tot ontspanning te laten komen. En alles in mij leert snel, alsof het herstel van alle spanningen en druk, ernaar popelt om zijn werk te doen.

De belangrijkste verandering voor mij is structureren van de dag: wanneer doe ik wat en hoe lang wil of kan ik daar mee bezig zijn.

Ik heb overzicht, kies ervoor wat ik doe en dus ook wat ik niet doe, ben aanwezig, ontspan en waar ik erg van geniet is dat ik me opgeruimd voel. En mijn hersenen doen het weer goed: onthouden, herinneren, concentreren.

Weg zwaarte, welkom plezier.

Veranderd:
Ik slaap goed, sta fris en opgewekt op, i.p.v. zuchtend en met een zwaar gemoed mezelf op mijn benen zetten en er al naar uit zien om ‘s avonds weer naar bed te mogen en dat alles van de dag klaar is.

Krijg ideeën en heb zin om te leven en te ondernemen:
met mijn moeder naar de Hermitage: genoten van wat ik zag, allemaal voelde en meemaakte. Was niet ‘overprikkeld’ en heb geen moment het gevoel gehad ‘het is me teveel, ik kan het niet aan’.

Geen kloppend hart, onrust in mijn hoofd of de noodzaak de ochtend daarna nodig te hebben om bij te komen van de veelheid Amsterdam. Kwam opgewekt, tevreden en geïnspireerd thuis en stond de ochtend erna om negen uur op de tennisbaan, fris en met een goed humeur.

-Na volledige dag werk, eten in de stad naar de film James Bond, daarna dochter ophalen en nog blijven voor de gezelligheid, terwijl de televisie in hoek kamer aan bleef staan. Dat verstoorde me niet. Genoeglijk zitten kletsen, ontspannen naar huis en lekker naar bed, zonder zorgen over de tijd of teveel aan prikkels. Geen moment bij stilgestaan.

Goed geslapen.

Ik ben onder de indruk van de vitaliteit die beschikbaar is, die vanzelf stroomt nu de stress ‘uit’ staat.

Hoera!

Half jaar na de training 
Ontspannen is mijn basis.

Voorheen was dat andersom, stress was de basis. Ik was gespannen en af en toe ontspannen. De spanning putte me uit, maakte me angstig en ik leefde vanuit de structurele vrees voor overbelasting: oh help het is me allemaal zo snel teveel. Ik moest goed slapen, moest m’n agenda heel goed in de gaten houden, zegde dan toch veel dingen af omdat ik moest bijkomen en het samen zijn met mensen vroeg veel van me, ik zag er ook vaak tegenop. Het leven ging wel maar een gevoel van zwaarte en er de schouders dan maar weer onder moeten zetten was me niet vreemd.

Nu ben ik in de bloei van mijn leven. Ik heb volop energie, elke dag. Ook als ik een korte nacht heb gehad of als er veel activiteiten op de dag zijn. Er is alom levensenergie. Ik word er blij van nu ik dit schrijf dat ik moet terughalen in mijn herinnering hoe het ook al weer was, voor de training. Het is ongelooflijk verrassend en helemaal waar dat het leven vanzelf gaat. Mijn huishouden loopt op rolletjes, het werk voor mijn bedrijfje is op orde, ik onderneem en volg m’n inspiratie waar het reëel is. En natuurlijk wil ik je vertellen dat ik opgewekt op sta, dat ik dan zin heb om bijvoorbeeld eerst te tennissen, daarna goed geconcentreerd aan het werk ben, op tijd met koken begin en ik met genoegen en rust op tijd het eten op tafel heb staan. Ik luister tegenwoordig weer naar muziek, er is ruimte in mijn hoofd en in mijn gevoel. Heerlijk om me erdoor te laten voeden. Ik zing en dans veel, gewoon in huis of in de auto, uit volle borst het liefst.

Praktisch doe ik niet meer honderd dingen tegelijk zonder dat er iets echt goed uit m’n handen komt en ik een constant gevoel van tijd tekort heb. Er zijn geen dagen meer die door m’n vingers glippen. Sinds de training heb ik een leven waarin ik alle tijd gebruik, overzicht heb wanneer ik wat doe, dat geeft rust en tevreden zijn. Lichamelijk bewegen heb ik opnieuw ontdekt. Tot en met mijn pubertijd was ik een heuse sporter en m’n lichaam houdt ervan om zich in te spannen. Om de levenskracht te gebruiken. Ik leer tennissen, trek weer een sprintje in het bos als m’n dochter een wedstrijdje wil, zij wint maar ik vind het heerlijk m’n hijgen te horen en al m’n renspieren te voelen werken. Alles frist op, ik voel me levend en aanwezig.

Een ander belangrijk positief verschil in mijn nieuwe leven: ik ben op m’n gemak met mensen. Ik voel me ontspannen, ben aanwezig in het contact en ben dan vanzelf open over wat ik van de dingen vind en kom ook goed op voor mezelf. Ik houd ervan om met mensen om te gaan, maak bijvoorbeeld kletspraatjes met de mensen op de markt, luister ontspannen naar de buurvrouw of neem het initiatief voor een confronterend gesprek als me iets dwars zit. Het is enorm fijn om mijn hart te volgen, fouten te mogen maken en mezelf te vertrouwen.

Het Alexander concept is goud waard. Het is een half jaar dat ik m’n nieuwe leven leef. Wat een geluk, ik ben hersteld. Van stresskip naar gelukkig mens.

Ik heb het wezenlijkste geleerd wat iemand in mijn ogen kan leren: jezelf door dik en dun steunen. Wat er ook gebeurd, ik ben veilig in mezelf.

Ester