Toen mijn vriendin kwam met het verhaal over de training, dacht ik: “Ja leuk, maar niet voor mij.” Ik voel me hartstikke gezond en ik heb al zoveel gedaan aan mijn bewustzijnsontwikkeling. Toch bleef ik er intern mee bezig en toen zij zich ging opgeven en ik als begeleider mee kon, besloot ik om toch ook maar als deelnemer te gaan meedoen omdat ik hoewel fysiek gezond toch wel last had van een aantal met name stress gerelateerde dingen. Zo kon ik me nogal snel ergeren aan situaties of aan bepaalde mensen, ik was overgevoelig voor harde onverwachte geluiden en overgevoelig voor geuren zoals uitlaatgassen en parfum.

Gedurende de driedaagse training zag ik iedereen veranderen in positieve zin en voelde ik dat er bij mezelf ook van alles aan het veranderen was. De sfeer in de groep was veilig. Voor mij veilig genoeg om alles wat omhoog kwam te durven aanzien en te durven voelen, ook de dingen die niet comfortabel waren om te voelen.

Nu, ruim een week na de training voel ik pas hoe enorm veel stress ik in mijn systeem had en hoe enorm gejaagd ik me vanbinnen voelde, opgebouwd gedurende waarschijnlijk vele jaren. Het voelt nu rustig van binnen en het blijft rustig voelen. En als het even minder rustig voelt dan pas ik het in de training geleerde proces toe, het duurt maar een paar minuten en ik ben weer in de rust.

Het resultaat daarvan is dat ik nu ontspannen een supermarkt binnen loop en rustig de boodschappen doe, zelfs kan bedenken: “o ja, dat is ook bijna op”, rustig in de rij wacht en rustig mijn boodschappen in de tas doe.

In de auto verwonder ik me over het vreemde rijgedrag van sommige andere weggebruikers, in plaats van mezelf op te winden en zitten mopperen en schelden op ze. Ik kijk met veel meer compassie om me heen. In diezelfde auto lijkt het wel of mijn vizier verder is opengegaan, behalve mijn focus op de weg en het verkeer zie ik nu ineens ook veel meer van de omgeving waar ik doorheen rijdt zonder me erdoor te laten afleiden.

Als ik op de fiets wordt ingehaald door een brommertje vind ik het nog steeds niet lekker ruiken, maar ik hoef niet meer af te stappen en vreselijk te hoesten om weer op adem te komen.

Ik slaap de laatste week beter dan daarvoor en ik word ontspannen en uitgerust wakker.

Van nature ben ik nogal een perfectionist. In de week na de training maakte ik een vergissing in de tijd van een belangrijke acquisitie afspraak. In plaats van boos te worden op mezelf en me schuldig te voelen heb ik oprecht sorry gezegd en een nieuwe afspraak gemaakt. Als ik ontspannen met de situatie omga, dan doet een ander dat ook. En, wijze les: een perfectionist mag ook fouten maken (vooral van zichzelf).

Na deze training heb ik het gevoel dat ik echt een stuk gereedschap in handen heb waarmee ik mijn eigen leven aankan als het even niet gaat als het zou kunnen gaan. Ik ben veel meer dan voorheen aanwezig in het moment, hier en nu en ik heb sterk het gevoel dat ik in de flow van het leven ben aangekomen, vol vertrouwen.

Jan