Mijn vriend en ik moesten een beetje lachen bij het horen van de naam ‘Ander Leven’, beide vonden we het een iets wat zoetsappige naam en hadden zoiets van ‘ja ja, dat zal wel’. Inmiddels is het ruim een jaar na het volgen van de training en we kunnen stellen dat niks in ons leven meer hetzelfde is als daarvoor. We hebben nu toch wel een verdacht “ander leven”

Het begon allemaal nadat een goede vriendin van mij ruim anderhalf jaar geleden over Ander Leven vertelde. Iets voelde in mij dat ik hier ook moest zijn; ik was net voor het eerst moeder geworden, had een behoorlijk stressvolle zwangerschap achter de rug en was in een situatie beland waarin ik als ik ‘s ochtends wakker werd eigenlijk al niet meer wist hoe ik de dag door moest komen. Het leek een eeuwigheid te duren voor mijn vriend weer thuis kwam van zijn werk. Ik schrok toen een hulpverlener mij erop wees dat ik op het randje zat van een postnatale depressie. Daarbij had ons zoontje een paar keer per dag korte maar zeer heftige  en onverklaarbare huilbuien. Het leek alsof hij ergens heftige pijn had, met als enige medische verklaring een “verborgen-reflux”

Na thuiskomst van de training kwam voor mij het allergrootste cadeau. Ik voelde voor het eerst dat ik vol overgave moeder kon zijn. Mijn levenslust was volledig terug en hoe bizar het ook klinkt, de huilbuien van mijn zoontje verdwenen als sneeuw voor de zon en zijn niet meer terug geweest.

Nu ik mijn drive weer voelde, heb ik vrijwel direct de cursus opgezet waar ik al een tijd van droomde. Ik was voor de training simpelweg te bang om dit te doen. Ik kon niet voor groepen staan en al helemaal niet organiseren (dacht ik). Daarnaast legde ik de lat voor mij en mijn omgeving vaak zeer hoog. Ik was verlammend perfectionistisch. Nog voor de Ander Leven verdiepingsdag had ik mijn eerste cursus met groot succes afgerond. Voor de training durfde ik niet voor groepen te staan, na de training merkte ik in dat ik hier zoveel plezier aan beleef (en de groep ook), dat er een hele nieuwe wereld voor mij is open gegaan. Nu ik de cursus binnen no time had opgezet en gegeven weet ik dat het met mijn organisatievermogen ook wel goed zit.

Mijn open minded en vrij nuchtere vriend gaf mij na de eerste dag van de training al terug dat er geen speld tussen te krijgen was. Hij was zo geraakt door de theorie van de training en de zichtbare resultaten van groepsgenoten dat hij besloot zelf ook de training te volgen. Hij herstelde daarmee onder andere van zijn burn-out. Buiten dat onze relatie enorm is verdiept, kwamen we ook al vrij snel tot de conclusie dat we niet altijd congruente keuzes hadden gemaakt. Hierdoor waren we in een woonplaats, huis en werk terecht waren gekomen die totaal niet bij ons pasten. We zijn binnen een paar maanden verhuisd naar de andere kant van het land en terecht gekomen in een ideaal huis op een ideale plek voor ons. Mijn vriend heeft een uitdagende baan gevonden waar hij helemaal op zijn plek is en ik ben weer bij mijn eerste werkgever in dienst gegaan. Iets waar ik eigenlijk al jaren van droomde maar het gewoon niet durfde te vragen.

Voor de training had ik verder vaak last van mijn hoogsensitiviteit, ik was vaak overprikkeld en had weinig concentratievermogen. Overprikkeling komt nu weinig meer voor. Als dit zich voordoet kan ik dit binnen een paar minuten stoppen. Ook groeit mijn concentratievermogen stukje bij beetje. Van mijn omgeving krijg ik terug dat ik zelfs anders ben gaan praten, ik kom veel beter uit mijn woorden. Verder hoor ik dat ik anders in het leven sta dan voor de training. Ik sta dichter bij mezelf, ben in staat om te relativeren en ben een ontspannen moeder die denkt in mogelijkheden. Zeker van dat laatste maakt mijn omgeving dankbaar gebruik 😉

Ik ben verantwoordelijkheid gaan dragen voor mijn eigen leven. Ik heb naast een andere woonomgeving ook een andere sociale omgeving gecreëerd, een omgeving die voor mij werkt. Mij uitdaagt en motiveert om gefocust te blijven op de dingen die ik belangrijk vind. Ik heb mijn studie weer opgepakt, ben mijn eigen bedrijf begonnen en afgelopen weekend ben ik gestart als docent-assistent op mijn opleiding. Kortom, een mens is tot veel in staat wanneer er een gezonde mindset is. Tot op de dag van vandaag ben ik de moeder waarvan ik wist dat ik die kon zijn.
Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Dit betekent niet dat er nooit meer momenten zijn dat het even niet loopt. Het grote verschil is dat ik nu weet hoe ik mezelf weer op de rit krijg. Ik ben dagelijks nog heel blij en dankbaar dat ik heb geluisterd naar mijn eerste gevoel om de training te volgen.