Tot net na de zomer van 2016 had het leven voor mij weinig waarde, ik gaf mijn leven een 2.5. Ik leed aan laag zelfbeeld, depressie, perfectionisme, angst, hoog gevoeligheid, slapeloosheid en ga nog maar door. Regelmatig dacht ik: ‘op deze manier hoeft het van mij niet meer’.

Ik had tot die tijd er van alles aan gedaan om weer gelukkig te worden. Van 10 dagen stilte meditatie, jarenlang bij de psycholoog gelopen, in het buitenland gewoond als vluchtgedrag, extreem dieet (geen alcohol, alles biologisch, geen vlees, geen zuivel) tot extreem sporten (5x per week roeien). Hielp een beetje, voor een tijdje. Het zette alleen geen zoden aan de dijk.

Ik hoorde in de lente van 2016 van een vriendin die de training had gevolgd dat het zo goed met haar ging. Heel erg goed zelfs. Omdat ik haar als een down-to-earth persoon zie was ik direct geïnteresseerd. Na lang twijfelen, allerlei oud-deelnemers gesproken te hebben en naar een lezing te zijn geweest besloot ik uiteindelijk om me op te geven. Het klonk allemaal logisch, ook al bedacht ik al direct waarom ik de enige persoon op aarde zou zijn bij wie het niet zou werken.

De training was ontzettend goed, professioneel en hard werken. Direct resultaat: zo voelde ik al op de tweede dag dat de jarenlange depressie van me afviel. Alsof ik een masker wat niet bij mij hoorde van me af gooide. Ik voelde voor het eerst dat ik bepaal hoe ik me voel. Wow! Dit werkt echt. Zo heb ik enorme progressie gemaakt op het weekend zelf. Maar, dit was een training, in de echte wereld daar is waar het echt gebeurt.

En in de buitenwereld, daar lukte het ook. Een half jaar geleden heb ik de training gevolgd en de ene na de andere overwinning heb ik gevierd. Ik noem er een paar: ik ben na 4 jaar gestopt bij mijn psycholoog, ik heb de hele dag door energie waardoor ik ’s avonds boeken lees, ik ben met salsa dansen gestart, de conflicten met mijn ouders zijn opgelost, ik heb voor het eerst een liefdesleven en heb een normaal voedingspatroon. Bovenal, ik hou van mezelf en geef mijn leven nu een 8.5 tot 9. Het leven is vurrukkulluk!

Jacob, 32 jaar