Op dit moment is het ruim één jaar geleden dat ik de training van Ander Leven volgde. Het is alweer zo gewoon dat het nu zo goed met mij gaat, dat ik bijna zou vergeten hoe het voor de driedaagse training was. En dat is drastisch anders!

De ellende
Al jaren had ik allerlei ‘vage’ klachten. Die werden eigenlijk steeds erger en er kwamen ook steeds meer dingen bij. Tot het zover kwam dat ik niet meer in staat was om te werken; om überhaupt iets te ondernemen; om een gesprek te voeren; om te leven… Niet dat ik niet meer wilde leven (nee, depressief was ik niet), het ging simpelweg niet (en daarvan werd ik absoluut ontzettend somber!).
Ik was erg vaak ziek (verkouden, grieperig, niet lekker, ‘kater’-gevoel); had de ene na de andere koortslip en was zo ontzettend uitgeput/futloos. Als het even weer wat beter ging en ik pakte lekker weer wat dingen op waar ik blij van werd… dan werd ik daarna weer hondsberoerd.
Het was een opluchting voor me toen mijn ziekte een naam kreeg en daarmee de erkenning kwam dat er wel degelijk iets ontregeld was in mijn lijf. Ik had dus ME/CVS… De hele rits van klachten die daarbij worden omschreven, kon ik aan vinken. En natuurlijk wilde ik daar ook direct weer vanaf.

De keuze
Na een doorlopende zoektocht (en een periode van allerlei probeersels van therapieën, behandelingen en alternatieven) vond ik de informatie over een ontregelde stressrespons als mogelijke verklaring voor mijn klachten. Het las als DE verklaring. En nadat ik mijn bedenkingen had overwonnen (“te mooi om waar te zijn”, “wel erg veel geld”, “dat kan toch helemaal niet”, “zo’n intense training van 3 dagen kan ik niet aan”), heb ik mij aangemeld voor de training van Ander Leven. En daarmee ben ik (alsook mijn partner, familie en vrienden) nu nog zo ontzettend gelukkig!

Het feest
En natuurlijk hield ik het wel vol, die drie fantastische dagen. Eén van de opmerkelijkheden tijdens de training: ik zat in mijn T-shirt en had het lekker warm. Anderen waren warmer gekleed. Terwijl ik voorheen altijd minstens een warm vest droeg, omdat ik het altijd koud had. Voor mij een duidelijk signaal dat er (fysiologisch/neurologisch?) iets drastisch aan het veranderen was.

Sinds de training leid ik een actief leven! Ik sport en bouw conditie en kracht op. Ik ben op een 10-daagse actieve rondreis geweest. Ik heb genoten van een bruiloft van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Ik klus in huis. Ik ga uit eten, dansen, lachen, feesten. Ik kijk weer spannende of complexe films of series. Ik heb intensieve gesprekken. Ik kan het huishouden doen. (toegegeven: ik vind het eigenlijk wel een beetje een minpunt dat ik nu zelf in staat ben om te stofzuigen en te dweilen achter elkaar…) Neefjes en nichtjes komen logeren en we doen allerlei leuke dingen. Ik volg leuke cursussen. Ik plan en ik doe spontaan dingen. En ik kan dus ook weer lekker werken. Het is gewoon een heerlijk ander leven! En ik wens het iedereen toe.

Laura