Mijn naam Loes en ik ben 29 jaar. Ik ben slechtziend en heb een geleidehond, Scott. Kort geleden was ik iemand waar qua kunnen weinig leven in zat. Dit doordat ik letterlijk geen evenwicht meer had. Om deze reden was ik tijdelijk rolstoel gebonden.

Ook kon ik me niet zelfstandig wassen/aankleden, en kon ik niet meer zitten, staan of lopen. Ik had daarnaast last van een soort spiertrekkingen die het voor de thuiszorg dusdanig zwaar maakte dat dit voor beide kanten een aflopende zaak was. Ook mijn huis was niet voldoende aangepast, zodat ik thuis niet meer zelfstandig kon douchen. Hierom was ik sinds maart opgenomen in een verpleeghuis. Daarnaast had ik o.a. weinig energie, laag zelfbeeld, liep ik vast op verschillende vlakken, sliep slecht etc. Dit totdat ik het Alexander concept van Ander Leven ontdekte.

Mijn moeder, zelf therapeute, was op de Internationaal Therapeut Beurs in Apeldoorn. Hier ontdekte zij Ander Leven. Nadat ze met Jaap, Helga en oud deelnemers had gesproken, is ze samen met m’n vader bij de lezing geweest. Bij terugkomst van de beurs vertelden ze me over het Alexander Concept en wat ze gezien en gehoord hadden. Dit sprak me dusdanig aan dat ik besloot er voor te gaan!

10 december was het zover, de grote dag en het begin van mijn nieuwe leven. M’n moeder en ik gingen samen op pad naar Hemrik voor de training. Vanaf toen liep het allemaal heel snel en ben ik er erg op vooruit gegaan.

Sinds de eerste dag kon ik mezelf van boven zelfstandig wassen, en ik kon een beetje zelfstandig zitten.

De tweede dag sliep ik sinds lang goed door, ik kon me in bed omdraaien en op m’n zij liggen. Één van de grotere ‘vlaggen die ik uithing’ was dat ik ´s avonds voor het eerst in lange tijd weer piano heb gespeeld.

De derde dag werd het nog leuker! Ik had mezelf van boven zelfstandig gewassen en aangekleed. Ik liep 3 stappen !!! en ik kon korte tijd zelfstandig los staan. Wat voelde dit allemaal fantastisch goed: hier lustte ik nog wel veel meer van, en dat gebeurde!

In de week die daarop volgde, heb ik heel veel bereikt en vlaggen uitgehangen. O.a. zat ik niet meer vast in m’n rolstoel. Ik kon zelfstandig zitten en ging weer zelf naar het toilet, wat een vrijheid!. Ook ging ik weer zittend onder de douche. Ik heb hier heel veel van genoten, en doe dat ook nu nog steeds (elke douchebeurt weer). Daarnaast kon ik weer kleine stukjes zelfstandig los lopen en ik bleef langer op. Ik ben zo trots op mezelf, voel me zo blij dat ik dit allemaal weer kan.. Het voelt echt geweldig! Op 22 december was DE GROTE dag. Het ging zo goed en ik voelde me zo fantastisch dat ik door de afdelingsarts ontslagen ben uit het verpleeghuis. Eindelijk weer terug naar m’n eigen huis!

Drie maanden na de training
Ik vind het heerlijk weer thuis te ZIJN. M’n leven begint stukje bij beetje weer op de rit te komen. Ook m’n sociale leven. Laatst is er bijv. één van m’n beste vrienden voor het eerst in lange tijd wezen logeren.
Ook ben ik bezig om de training van m’n geleidehond weer op te pakken. Dit geeft me een heel vrij en geweldig sterk gevoel. Het samen ZIJN, de lol en het trainen heerlijk! Daarnaast ga ik er af en toe weer met m’n scootmobiel op uit. Lekker toeren, of een boodschap bij de winkel halen……echt helemaal fantastisch blij, sterk en vrij!

Ook schilder ik weer. Dit stimuleert me en haalt de creativiteit in me naar boven. Hierin kan ik m’n gevoel helemaal kwijt en ik vind het geweldig om dit weer te kunnen en mogen doen.
Onlangs heb ik voor het eerst in lange tijd een tosti gemaakt,; hij was heerlijk, ik heb genoten! Wat was ik blij en trots op mezelf!

Zo kan ik nog veel voorbeelden geven, maar er is één uitschieter van een vlag uit die ik jullie niet wil onthouden. Ik ben heel blij dat ik steeds beter met m’n energie om kan gaan. Ik kan steeds beter de balans leren aanvoelen van wat ik wil en wat ik kan. Dit is voor mij een hele rijkdom, en ik voel me in alles dan ook een zeer geslaagd en rijk mens. Alles is goed. Heb ik en ‘pauze’ dag, dan geniet ik hier ook intens van, om de dag erna er weer tegen aan te kunnen. Ik heb m’n leven steeds meer terug, en dat vind ik fantastisch. Ik voel me echt als herboren en kan gevoelsmatig de hele wereld aan! Het voelt voor mij als het grootste cadeau dat ik heb gekregen.

Jaap, Helga, alle deelnemers van de groep, en natuurlijk niet te vergeten m’n moeder; dank jullie wel dat ik dit avontuur met jullie heb mogen aangaan en delen. Dat ik o.a. met jullie hulp mijn leven weer op de rit heb en de energieke, levendige, creatieve jonge vrouw mag zijn die ik ben. Dank jullie wel voor alles!

Loes 
(indien je mij wil spreken, vraag dan mijn nummer aan Ander Leven)